پر نامجو مباش که نقش نگین عجز

درهاگشوده ای که به یک بار بستن است

سست است بار قافله عافیت هنوز

پر بسته ایم نوبت منقار بستن است

پیشانی شکسته به دیوار بستن است

در خاکدان دهر مچین دستگاه ناز

گر بر سر مزار چه دستار بستن است