بیدل این محفل نهان درگریه شمع است و بس

سخت جانی با دل صبر آزمایان آشناست

بزم وصل و هستی عاشق خیالی بیش نیست

قطره دست ازخود بشو، هرچند توفان آشناست

داغ آن زخممم که با لبهای خندان آشناست