تاکمان وحشتم در قبضه وارستگی ست

ناله من چون سپند افسانه خواب من است

در صفای حیرتم محو است نقش کاینات

این کتان گمگشته آغوش مهتاب من است

دورگردیها ز مردم تیر پرتاب من است

جبهه ام فرش سجود اهل تسلیم است و بس

قامتی در هرکجا خم گشت محراب من است