جوهرم چون آینه رنگ ته آب من است

گوشه امنی ز چشم بسته دارم چون حباب

گرنظروامی کنم بر خویش سیلاب من است

گشت اظهار هنر بی آبروییهای من

جامی از خمخانه عرفان به دست آورده ام

صاف گردیدن ز هستی باده ناب من است

غفلتم بیدل عیار امتحان هوشهاست