اینجاست که چین مایه ایجاد جبین است

نیک و بد این مرحله خاکش به کمین است

چشمی که به پا دوخته باشی همه بین است

بی غنچه گلی سر نزد از گلشن امکان

برخیز ز خاک سیه مزرع هستی

جایی که نفس آینه کارد چه زمین است

چون صبح جنونی کن و از خو برون تاز