از چاک گریبان گل دامان تو چین است

برخیز ز خاک سیه مزرع هستی

جایی که نفس آینه کارد چه زمین است

چون صبح جنونی کن و از خو برون تاز

بر صور مناز از دهل و کوس تجمل

ای پشه بم و زیرکمال تو طنین است

این است اگر کر و فر طاق و سرایت