دست مژه برداشتنم، عرض تمناست

ای سیل بیا خانه آباد من این است

هر ناله ، به رنگ دگرم ، می برد از خویش

در مکتب غم ، سیلی استاد من این است

حیرت زده ام شوخی فریاد من این است

از الفت دل چاره ندارم چه توان کرد

دام و قفس طایر آزاد من این است