ز رنگ زرد به سامان سوختن علمیم

که چون نفس به دلم ناوک ترا راه است

به هستی تو امید است نیستیها را

که گفته اند اگر هیچ نیست الله است

چراغ شعله ما را فتیله کاه است

چگونه عمر اقامت کند به راه نفس

گره نمی خورد این رشته بسکه کوتاه است