چراغ شعله ما را فتیله کاه است

به هستی تو امید است نیستیها را

که گفته اند اگر هیچ نیست الله است

ز رنگ زرد به سامان سوختن علمیم

چگونه عمر اقامت کند به راه نفس

گره نمی خورد این رشته بسکه کوتاه است

فریب ساغر هستی مخور که چون گرداب