که آب را به دل تیغ و چشم آینه راه است

به غیر ترک تماشا مخواه نشئه راحت

هجوم خواب به چشمت شکست رنگ نگاه است

قبول خاطر نیک و بد است وضع ملایم

به درد عشق قناعت کن از تجمل امکان

دل شکسته در این انجمن شکست کلاه است

مپرس از طلب نارسای سوخته جانان