چو شمع منزل ما داغ و جاده ، شعله آه است

به درد عشق قناعت کن از تجمل امکان

دل شکسته در این انجمن شکست کلاه است

مپرس از طلب نارسای سوخته جانان

به دل نهفته نماند خیال شوکت حسنی

که در شکستن رنگ منش غبار سپاه است

ز سیر گلشن دل پا مکش که داغ تمنا