به هرطرف چه خیال است سرکشیدن بیدل

که در شکستن رنگ منش غبار سپاه است

ز سیر گلشن دل پا مکش که داغ تمنا

در انتطار به چندین امید چشم به راه است

پر شکسته همان آشیان عجز پناه است