خاک مرا مخواهید پامال ناامیدی

این گردن بلندت سر درکنار چاه است

جهد ضعیف ما را تسلیم می شناسد

هرچند پا نداریم چون سبحه سر به راه است

با هر سیاهکاری در سرمه ام نگاه است

شستن مگربخواند مضمون سرنوشتم

نامی که من ندارم در نامه سیاه است