شادم که فطرتم نیست تریاکی تعین

با هر سیاهکاری در سرمه ام نگاه است

شستن مگربخواند مضمون سرنوشتم

نامی که من ندارم در نامه سیاه است

وهمی که می فروشم بنگ است وگاهگاه است

بیدل دلیل عجز است شبنم طرازی صبح

از سعی بی پر و بال اشکم گداز آه است