به خلق سبقت اسباب پختگی مفروش

چو صبح آینه ما نفس گداخته است

سلامت آرزوی وادی رحیل مباش

که عالمی به فسون جرس گداخته است

که بیشتر ثمر پیشرس گداخته است

ز نقد داغ مکافات خویش آگه نیست

داغ شعله به این خوش که کس گداخته است