به نفس هیچکس این شعله نیفروخته است

چه خیال است دل از داغ تسلی گردد

اخگری چشم به خاکستر خود دوخته است

لاف را آینه پرداز محبت مکنید

نتوان محرم تحقیق شد از علم و عمل

و ضعها ساخته و ما و من آموخته است

پاس اسرار محبت به هوس ناید راست