انتظارت رنگ نم نگذاشت در چشم ترم

تا نظر بر دانه می دوزیم خرمن رفته است

کاشکی باکلفت افسردگی می ساخیم

بر بهار ما قیامت از شکفتن رفته است

تا مقشر گشت این بادام روغن رفته است

جهد صیقل صدهزار آیینه با زنگار برد

خانه ها زین خاکدان بر باد رفتن رفته است