غنچه واری هیچکس با عافیت سودا نکرد

تا مقشر گشت این بادام روغن رفته است

جهد صیقل صدهزار آیینه با زنگار برد

خانه ها زین خاکدان بر باد رفتن رفته است

همچو گل اینجا گریبانها به دامن رفته است

خلقی از بیدانشی تمکین به حرف و صوت باخت

سنگ این کهساریکسر در فلاخن رفته است