چندان که نامشان به زبانها فتاده است

اقبال خلق بسکه به ادبار بسته عهد

پیش اوفتاده است و قفا ایستاده است

پستی کشید دامن این حیزطینتان

نقش جهان نتیجه اندیشه دویی ست

نیرنگ شخص و آینه تمثال زاده است

بیدل چه ذلت است که گردون منقلب