خنده ی حسن از عرق دندان نما افتاده ا ست

دیده تا دل فرش راه خاکساری کرده ایم

از نفس تا موج مژگان بوربا افتاده است

شوخی انداز شبنم ننگ گلزار حیاست

معنی دولت سراپا صورت افتادگی ست

از تواضع سایه ی بال هما افتاده است

اضطراب موج آخر محو گوهر می شود