از عدم ناجسته شوخیهای هستی می کنیم

بر بنای ما چو شمع آتش ترحم کرده است

تا خموشی داشتیم آفاق بی تشویش بود

موج این بحر از زبان ما تلاطم کرده است

صبح ما هم در نقاب شب تبسم کرده است

معبد حرص آستان سجده بی عزتی ست

عالمی اینجا به آب رو تیمم کرده است