خاک گردیدن غباری در نظر آورده است

بعد مرگم شام نومیدی سحرآورده است

در محبت آرزوی بستر و بالین کراست

چشم عاشق جای مژگان نیشترآورده است

طاقتی کو تا توان گشتن حریف بار درد