تا به خود جنبد محیطی ازگهرآورده است

طاقتی کو تا توان گشتن حریف بار درد

کوه هم تا ناله برداردکمر آورده است

کشتی چشمم که حیرت بادبان شوق اوست

زین قلمرو چون سحرپیش از دمیدن رفته ایم

اینقدرها هم نفس از ما خبرآورده است

جوش دردی کوکه مژگان هم نمی پیداکند