کوشش ما قطره خونی تا جگرآورده است

زین قلمرو چون سحرپیش از دمیدن رفته ایم

اینقدرها هم نفس از ما خبرآورده است

جوش دردی کوکه مژگان هم نمی پیداکند

صد چمن عشرت به فتراک تپیدن بسته ایم

حلقه دام که ما را در نظر آورده است

ابتدا و انتها در سوختن گم کرده ایم