هرچه دارد شمع از هستی به سر آورده است

صد چمن عشرت به فتراک تپیدن بسته ایم

حلقه دام که ما را در نظر آورده است

ابتدا و انتها در سوختن گم کرده ایم

ششجهت یک صید تسلیم دل بی آرزوست

ضبط آغوشم جهانی را برآورده است

شور اشکم بیدل از طرزکلامش آرمید