فقر آزادی بی ساخته ای سث

نفس این بال مکرر زده است

نیست آتش که زجا برخیزد

دل بیمار به بستر زده است

کوتهی دامن ما بر زده است

این سخن نیست که یارا ن فهمند

عبرت ازبیدل ما سر زده است