تا نفس می کشی اندیشه چراغان شده است

آب را این همه کیفیت رعنایی نیست

مگر از پرتو فیض قدم خان شده است

آن که در انجمن یاد تجلی اثرش

گرنه این بزم تماشاکده جلوه اوست

این قدر چشم به دیدارکه حیران شده است

بیدل آن شعله کزو بزم چراغان گرم است