دندان دمی که پیش فتد لب گزنده است

ناموس احتیاج به همت نگاهدار

دست تهی جنون گریبان درمنده است

تا تیشه ات به پا نخورد ژاژخا مباش

ازیاس مدعا ره رام رفته گیر

این دشت ، تخته کف افسوس رنده است

ما را مآل کار طرب بی دماغ کرد