خم در بنای تیغ غرور خمیده است

این انجمن جنونکده انتظارکیست

آیینه تا نفش شمرد دل رمیده است

ابروی یار بار تواضع نمی کشد

ما و امید درگره بی بضاعتی

یک قطره خون دلی که به صدجا چکیده است

همچون شرر نیامده از خویش رفته ایم