وحشتم گل می کند از جیب اشک بی قرار

این قدر دانم که اینجا رنگ هاگردیده است

طبع آزاد از خراش جسم دارد انبساط

زخمه تا بر تار می آید صدا پالیده است

صبح در آیینه شبنم نفس دزدیده است

بر رخ اخگر نقابی نیست جز خاکسترش

دیده ما را غبار چشم ما پوشیده است