بستر آرام دنیاگرم نتوان یافتن

حسن را ننگ دویی زآیینه رنجانیده است

با همه عجز از تلاش سوختن عاری نه ایم

هرچه خوابیده ست اینجا فتنه خوابیده است

شعله هم بر جرات خاشاک ما لرزیده است

رفته چون رنگ روان بیدل تری ازآبله

عمرها شد پهلوی ما زین طرف گردیده است