بوالهوس نبود حریف عرصه گاه جلوه اش

وین حباب پوچ خود را باگهر سنجیده است

هرکس از سیر بهار بیخودی آگاه نیست

دیده هرجامحو حیرت می شدگل چیده است

حسن او از چشم مشتاقان زره پوشیده است

ناله ام ، در وعده گاه وصل ، خارج نغمه نیست

می دهم آواز، تا بختم کجا خوابیده است