بساط روی زمین را بهار آینه است

ز نقش پای تو کابینه دار آینه است

اگر ز جوهر آیینه نیست دام به دوش

چرا زروی تو حیرت شکار آینه است

به یاد جلوه نظر باختیم لیک چه سود