از غرور وهم ایجاد هرزه رفته ای برباد

بستن در مژگان عافیت دکانیهاست

محو یاس کن حاجت ورنه نزد عبرتها

در طلب عرق کردن نیز ترزبانیهاست

ای غبار بی بنیاد این چه آسمانیهاست

عمرهاست بیحاصل می زنی پر بسمل

بهر نیم جان بیدل این چه سخت جانیهاست