برگ عشرت هستی غیررقص بسمل چیست

صبحم آن و شامم این ، طرفه زندگانیهاست

روزکلفت حسرت شام داغ نومیدی

رنگ وبوی این گلشن جمله پرفشانیهاست

با چنین گران خیزی خوش سبک عنانیهاست

جسم وکوه در دامان ، عمر و یک قلم جولان

ورنه دور هستی را نشئه سرگرانیهاست