جسم وکوه در دامان ، عمر و یک قلم جولان

رنگ وبوی این گلشن جمله پرفشانیهاست

برگ عشرت هستی غیررقص بسمل چیست

با چنین گران خیزی خوش سبک عنانیهاست

ورنه دور هستی را نشئه سرگرانیهاست

به که از فنای خود صندلی به دست آریم

ای محیط حیرانی این چه بیکرانیهاست