ورنه دور هستی را نشئه سرگرانیهاست

برگ عشرت هستی غیررقص بسمل چیست

با چنین گران خیزی خوش سبک عنانیهاست

جسم وکوه در دامان ، عمر و یک قلم جولان

به که از فنای خود صندلی به دست آریم

ای محیط حیرانی این چه بیکرانیهاست

هر طرف گذرکردیم هم به خود سفرکردیم