هر طرف گذرکردیم هم به خود سفرکردیم

ورنه دور هستی را نشئه سرگرانیهاست

به که از فنای خود صندلی به دست آریم

ای محیط حیرانی این چه بیکرانیهاست

بی نگه تماشا کن جلوه بی نشانیهاست

گوش کر مهیاکن نغمه جز خموشی نیست

سر به خاک می مالیم سعی ناتوانیهاست