از ره غفلت ، عدم را، هستی اندیشیده ایم

لوح هستی یک قلم از نقش قدرت عاری است

آمد ورفت نفس مشق خط بیکاری است

شبهه تقریریم و استفهام ما انکار ی است

ذره ایم اما به جشم خود گران !فتاده ایم

اندکی هم چون به عرض آمد همان بسیاری است