شبهه تقریریم و استفهام ما انکار ی است

لوح هستی یک قلم از نقش قدرت عاری است

آمد ورفت نفس مشق خط بیکاری است

از ره غفلت ، عدم را، هستی اندیشیده ایم

ذره ایم اما به جشم خود گران !فتاده ایم

اندکی هم چون به عرض آمد همان بسیاری است

پسمل ناز، که ام یارب که از توفان شوق