عالمی با فتنه می جوشد ز مرگ اغنیا

موی مجنون در تلافیهای بی دستاری است

عقده اشکی اگر باقیست دل خون می خورد

تا بود یک غنچه این باغ از شکفتن عاری است

خواب این ظالم سرشتان بدتر از بیداری است

گردن تسلیم مشتاقان ز مو باریکتر

بر سر ما همچو آب ، احکام تیغت جاری است