ز فیض مقدم خان طرب پناه کسی است

زهی محیط ترحم که موج گفتارش

گهی نوید عطا، گاه عذرخواه کسی است

به این نشاط که جوشید موج و آب به هم

به روی آب نوشته ست کلک رافت او

درین قلمرو اگر نامه ی سیاه کسی است

به نور طلعت او چشم بیدلان روشن