این بحر تنک مایه تر از موج سرابست

یک غنچه بیدار ندارد چمن دهر

شاخ گل این باغ سراسر رگ خوابست

ما غرقه توفان خیالیم وگرنه

یک دیده تر بیش نداریم چو شبنم

در قافله ما همه مینای گلابست

پروانه کامل ادب پای چراغیم