جامه عجب و هوی بهتر ز عریانی نبود

از زر و زیور چه سود آنجا که نادان است زن

زیور و زر، پرده پوش عیب نادانی نبود

عیبها را جامه پرهیز پوشانده ست و بس

زن، سبکساری نبیند تا گرانسنگ است و بس

پاک را آسیبی از آلوده دامانی نبود

زن چون دُرنامنه است و عفت گنج و حرص و آز دزد