توشه ای و رهنوردی، جز پشیمانی نبود

اهرمن بر سفره تقوی نمیشد میهمان

زآن که می دانست کآنجا جای مهمانی نبود

پا به راه راست باید داشت، کاندر راه کج

چشم و دل را پرده میبایست اما از عفاف

چادر پوسیده، بنیاد مسلمانی نبود

خسروا، دست توانای تو، آسان کرد کار