تا رفته رفته دغدغه دل شود قوی

طبع ترا جهالت فطری شود غطا

گویی گه صلوه که شرعست ناپسند

رانی گه زکوه که دین است ناروا

تا لمحه لمحه تقویت دل کند قوا

گویی به خودکه رب ز چه رفتست درحجاب

رانی به دل که حق ز چه ماندست در خفا