زده بس در ناسفته ز مستی خیره بر خارا

به دل گلشن به تن زندان گهی گریان گهی خندان

چو در بزم طرب رندان ز شور نشوه صهبا

چو دودی بر هوا رفته چو دیوی مست و آشفته

و یا در تیره چه بیژن نهفته چهره روشن

و یا روشن گهر بهمن شده درکام اژدرها

لب غنچه رخ لاله برون آورده تبخاله