دوتا چون آسمان پشتش به پیش ایزد یکتا

قضا تیریست در شستش فنا تیغیست در دستش

چو ماهی بسته شستش همه دنیا و مافیها

زمین گوییست در مشتش فلک مهری در انگشتش

به سائل بحر وکان بخشد خطاگفتم جهان بخشد

گرفتم کاو نهان بخشد ز بسیاری شود پیدا

ملک مست جمال او فلک محوکمال او