وجودش دایه هستی چه در مقطع چه در مبدا

کواکب خشت ایوانش فلک اجری خورخوانش

به زیر خط فرمانش چه جابلقا چه جابلسا

رخش پیرایه هستی دلش سرمایه هستی

ملک را روی دل سویش فلک را قبه ابرویش

به گردکعبه کویش طواف مسجدالاقصی

جهان را او بود آمر چه در باطن چه در ظاهر