گر افزایی وگرکاهی نباشد ازکست پروا

تو دانایی حقایق را تو بینایی دقایق را

تو رویانی شقایق را ز ناف صخره صما

ترا از ماه تا ماهی ز حق پروانه شاهی

زمان را از تو افزایش زمین را از تو آسایش

روان را از تو آرامش خرد را از تو استغنا

به کلک قدرت داور تو بودی آفرین گستر